مادهٔ «نقر»
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌۭ مِّنَ ٱلْمُلْكِ فَإِذًۭا لَّا يُؤْتُونَ ٱلنَّاسَ نَقِيرًا
مگر آنان قسمتی از فرمانروایی دارند؟ که اگر چنین باشد، ارزنی به مردم نمی‌دهند.
«نقیر» از مادهٔ «نقر» به‌معنی «ضربهٔ خفیف» است و «منقار» پرندگان نیز به‌معنای ابزاری است که با آن نوک می‌زنند. بر این اساس «آنچه با هر نوک زدنی از زمین برداشته می‌شود» را «نقیر» می‌گویند که کنایه از مقدار بسیار کم است. نزدیک‌ترین تعبیر برای این مفهوم در زبان رایج فارسی «ارزن» است.