مادهٔ «قوت»

توضیح در ترجمهٔ سوره نساء ۸۵

مَّن يَشْفَعْ شَفَٰعَةً حَسَنَةًۭ يَكُن لَّهُۥ نَصِيبٌۭ مِّنْهَا ۖ وَمَن يَشْفَعْ شَفَٰعَةًۭ سَيِّئَةًۭ يَكُن لَّهُۥ كِفْلٌۭ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ مُّقِيتًۭا

هر کس اعمال نفوذ نیکویی انجام دهد، قسمتی از آن خواهد داشت و هر کس اعمال نفوذ بدی انجام دهد، سهم معینی از آن خواهد داشت. و خدا همواره بر هر چیزی توانبخشی دارد.

مادهٔ «قوت» به‌معنی «ما یحتاج ضروری برای بقا» است و با «رزق» به‌معنی «روزی» تفاوت دارد. «مقیت» اسم فاعل و به‌معنی «کسی که نیاز ضروری دیگری برای بقا را تأمین می‌کند» است. از آنجا که برای این مفهوم معادل دقیقی در فارسی سراغ نداریم ناچاریم از تعبیر «توانبخشی» در ترجمه استفاده کنیم.