مادهٔ «غري»
وَمِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ إِنَّا نَصَٰرَىٰٓ أَخَذْنَا مِيثَٰقَهُمْ فَنَسُوا۟ حَظًّۭا مِّمَّا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ ٱلْعَدَاوَةَ وَٱلْبَغْضَآءَ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۚ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ ٱللَّهُ بِمَا كَانُوا۟ يَصْنَعُونَ
و از کسانی که گفتند: «ما نصرانی هستیم» نیز تعهدشان را گرفتیم، ولی بهرهای از آنچه به ایشان گوشزد شده بود را فراموش کردند؛ پس تا روز قیامت در میان آنها دشمنی و کینه را مستولی ساختیم؛ و خدا آنها را از آنچه میساختند آگاه خواهد کرد.
مادهٔ «غري» بهمعنی «چسبیدن و ملازم بودن همراه با استیلا» است. از آنجا که در فارسی واژهای که هر دو مفهوم این ماده را در بر داشته باشد سراغ نداریم، ناچاریم در ترجمه از همان «استیلا» استفاده کنیم.