مادهٔ «عقد»

توضیح در ترجمهٔ سوره مائده ۱

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَوْفُوا۟ بِٱلْعُقُودِ ۚ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ ٱلْأَنْعَٰمِ إِلَّا مَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى ٱلصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به همهٔ قراردادها وفادار باشید. دام‌های زبان‌بسته - جز آنچه بر شما تلاوت می‌شود - برایتان حلال است؛ البته در صورتی که شکار را در حالی که مُحرم باشید حلال نشمارید. به‌راستی خدا هر حکمی بخواهد صادر می‌کند.

مادهٔ «عقد» در اصل به‌معنی «بستن و گره زدن دو چیز» است و بر همین اساس برای اشاره به «پیمان و قرارداد» که میان افراد بسته و محکم می‌شود نیز از این تعبیر استفاده می‌کنند. از آنجا که در ترجمهٔ «عهد» از واژهٔ «پیمان» استفاده کردیم، «عقد» را «قرارداد» ترجمه می‌کنیم تا به تفاوت آنها توجه شده باشد.