مادهٔ «طوع»
فَطَوَّعَتْ لَهُۥ نَفْسُهُۥ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُۥ فَأَصْبَحَ مِنَ ٱلْخَٰسِرِينَ
پس نفسش او را به کشتن برادرش ترغیب کرد؛ پس او را کشت و از زیانکاران شد.
مادهٔ «طوع» در اصل به‌معنی «اقدام همراه با رغبت و خضوع» است که وقتی به باب افعال می‌رود مفهوم «فرمان بردن با رغبت» و وقتی به باب تفعیل می‌رود مفهوم «ایجاد و تحقق رغبت برای فرمان بردن» را بیان می‌کند. این ماده هم با «لام» و هم بدون آن به‌کار می‌رود و در هر دو حالت به یک معناست.