مادهٔ «سوء»

توضیح در ترجمهٔ سوره مائده ۳۱

فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابًۭا يَبْحَثُ فِى ٱلْأَرْضِ لِيُرِيَهُۥ كَيْفَ يُوَٰرِى سَوْءَةَ أَخِيهِ ۚ قَالَ يَٰوَيْلَتَىٰٓ أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَٰذَا ٱلْغُرَابِ فَأُوَٰرِىَ سَوْءَةَ أَخِى ۖ فَأَصْبَحَ مِنَ ٱلنَّٰدِمِينَ

سپس خدا کلاغی را بر انگیخت که در زمین جستجو می‌کرد تا به او نشان دهد شرمگاه برادرش را چگونه بپوشاند. گفت: «ای وای بر من، آیا از اینکه همچون این کلاغ باشم و شرمگاه برادرم را بپوشانم ناتوان بودم؟» پس از جملهٔ پشیمانان شد.

«سوءة» از مادهٔ «سوء» به‌معنی «زشت و بد» است. تقریباً همهٔ مترجمان جمع این واژه یعنی «سوآت» را در آیات دیگر قرآن به‌معنی «عورت‌ها» و هماهنگ با معنای لغوی آن ترجمه کرده‌اند، اما در این آیه معنایش را «پیکر» یا «جسد» ذکر کرده‌اند که برخوردی دوگانه و نادرست به‌نظر می‌رسد. استفاده از این تعبیر به این نکته اشاره دارد که آن جسد مایهٔ شرم و بر ملا کنندهٔ کار زشت او بوده است؛ نکته‌ای که باید در ترجمه نیز بازتاب پیدا کند.