مادهٔ «رزق»
وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ ۖ كُلَّمَا رُزِقُوا۟ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍۢ رِّزْقًۭا ۙ قَالُوا۟ هَٰذَا ٱلَّذِى رُزِقْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَأُتُوا۟ بِهِۦ مُتَشَٰبِهًۭا ۖ وَلَهُمْ فِيهَآ أَزْوَٰجٌۭ مُّطَهَّرَةٌۭ ۖ وَهُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ
و به آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند مژده بده که باغهایی خواهند داشت که از زیرشان جویها روان است و هر بار از رزق محصول آن روزیشان گردد، گویند: «این همان است که پیش از این روزی ما شده بود»؛ و آن را در حالی که مشابه است برایشان میآورند؛ و در آنجا همسرانی پاکیزه خواهند داشت و ایشان در آنها جاودانه خواهند بود.
بهخاطر تکرار مادهٔ «رزق» گاهی در ترجمهٔ آن از «روزی» و گاهی از همان تعبیر «رزق» استفاده شد.