مادهٔ «حجج»

توضیح در ترجمهٔ سوره آل عمران ۹۷

فِيهِ ءَايَٰتٌۢ بَيِّنَٰتٌۭ مَّقَامُ إِبْرَٰهِيمَ ۖ وَمَن دَخَلَهُۥ كَانَ ءَامِنًۭا ۗ وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلْبَيْتِ مَنِ ٱسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًۭا ۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنِ ٱلْعَٰلَمِينَ

در آن نشانه‌هایی روشن است: جایگاه قیام ابراهیم. و هر کس واردش شود، در امان باشد. و خدا را حقی است بر مردم که هر کس توان راهیابی به آن را داشت، آهنگ زیارت خانه کند. اما هر کس حق را بپوشاند، به‌راستی خدا از همهٔ جهانیان بی‌نیاز است.

«حِجّ» مصدر از مادهٔ «حجج» به‌معنی «قصد حرکت برای کاری خاص» است و تعبیر «حجّ البیت» به‌معنی «قصد حرکت برای مناسک مربوط به خانهٔ کعبه» است. معمولاً برای مفهوم «قصد حرکت به جایی داشتن» از تعبیر «آهنگ جایی کردن» و برای «مناسک کعبه» از تعبیر «حَج» یا «زیارت خانهٔ خدا» استفاده می‌شود.