مادهٔ «بطؤ»
وَإِنَّ مِنكُمْ لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَٰبَتْكُم مُّصِيبَةٌۭ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ ٱللَّهُ عَلَىَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَّعَهُمْ شَهِيدًۭا
و بهراستی از میان شما کسی است که حتماً حتماً امروز و فردا میکند؛ پس اگر مصیبتی به شما برسد، میگوید: «خدا بر من نعمت بخشیده است که همراه آنان حاضر نبودم.
«تبطئة» از مادهٔ «بطؤ» بهمعنی «درنگ کردن و تأخیر انداختن» و نقطهٔ مقابل «شتاب ورزیدن» است که در تعابیر رایج به آن «امروز و فردا کردن» میگویند.