حسین (ع) کشتهٔ دین وارونه

یکی از غم‌انگیزترین مصیبت‌ها در فاجعهٔ کربلا این است که آن جنایت را مدعیان دینداری و با انگیزه‌های دینی رقم زدند. به دو مستند تاریخی در این‌باره توجه کنید:

امام سجاد (علیه‌السلام) می‌فرمایند: هیچ روزی سخت‌تر از روز حسین (علیه‌السلام) نبود؛ سی‌هزار مردی که خود را از امت اسلام می‌دانستند بر او هجوم آورند و همهٔ آنها از ریختن خون او قصد قربت به خداوند بزرگ را در سر داشتند.

شیخ صدوق، امالی، ص ۴۶۲.

ابواسحاق می‌گوید: شمر با ما نماز می‌خواند. دیدم بعد از نماز در دعای خود می‌گفت: خدایا تو می‌دانی که من فردی شریف هستم، پس مرا بیامرز. به او گفتم: چگونه انتظار داری خدا تو را ببخشد در حالی که فرزند رسول خدا را به‌قتل رسانده‌ای؟ او گفت: چه می‌گویی؟! چه باید می‌کردم؟! فرمانروایان ما را فرمانی دادند و ما مخالفت نورزیدیم، که اگر نافرمانی می‌کردیم از این خران آبکش پست‌تر بودیم. گفتم: چه عذر زشتی! اطاعت تنها در نیکی‌هاست.

ذهبی، میزان‌الاعتدال، ج ۲، ص ۲۸۰؛ ابن‌حجر، لسان المیزان، ج ۳، ص ۱۵۲.

#تلنگر #اخلاق_دین
@hamidhossaini