بخشی از پیام یکی از اعضای کانال دربارهٔ یادداشت «استدلال‌های آشنا» :

پیام اخیرتون در کانال به‌نظرم با سبک و سیاق پیام‌های قبلی بسیار متفاوت بود.
من به خدای آقای ... کافرم و از خدایی که ایشون و امثال ایشون معرفی می‌کنند اطاعت نمی‌کنم.
من به امام زمان آقای ... و امثال ایشون کافرم و اطاعت نمی‌کنم.
امام زمانی که روات حدیث فعلی ما نایب عام ایشون هستند و امام زمان رسواشون نمی‌کنه.
علمایی که نه‌تنها در مقابل اختلاس و فساد و تبعیض اعتراضی نمی‌کنند بلکه در مجموعه‌های تحت نظارت آنها این همه فساد اتفاق میفتد.
من جوان بسیار مؤمنی در گذشته بودم که در ۴۰ سالگی نسبت به آن چیزهایی که ایمان داشتم شک کردم و بعضاً به اعتقاداتی که حاکمان معرفی می‌کنند کافر شدم ...

بخشی از پاسخم به این دوست عزیز:

همهٔ سخنم در آن یادداشت این بود که اجازه ندهیم رفتار دیگران و حب و بغض‌ها ما را اسیر احساسات و لجاجت کند و دست از چیزی که می‌فهمیم درست و به‌نفع ماست برداریم و به‌ خودمان ضرر بزنیم.
تعصب بد است چه در دینداری و چه در تقابل با دین.
من هرگز نگفتم از خدای کسی دیگر اطاعت کنید. از خدایی باید اطاعت کرد که پیام او را با عقل و وجدان می‌شنویم و فرستادگان پاک او را می‌شناسیم و مهربانی‌اش را می‌بینیم و احساس می‌کنیم.
درباره‌ٔ عالمان هم نباید یکسان و کلی قضاوت کرد. خوشبختانه هنوز عالمان وارسته کم نیستند و این وظیفهٔ ماست که آنها را شناسایی و از مدعیان دروغین تفکیک کنیم.

@hamidhossaini