دعا چه تأثیری دارد؟
ادیان الهی هرگز ذکر و دعا و توسل را به‌عنوان ابزارهایی در کنار دیگر وسایل زندگی معرفی نکرده‌اند. یعنی این‌گونه نیست که مثلاً برای درمان بیماری یا در امان ماندن از زلزله، راه‌های گوناگونی را توصیه کرده باشند که بخشی از آن با مراجعه به پزشک، مصرف دارو، رعایت نکات ایمنی و امثال آن و بخشی دیگر با استفاده از امور ماورایی و معنوی به نتیجه برسد.
پیشوایان دین همواره بر ضرورت به‌کارگیری عقل، اهمیت تخصص علمی و تدبیر هوشمندانهٔ زندگی تأکید داشتند و امورشان را با تلاش و برنامه‌ریزی از راه‌های عادی پیش می‌بردند. آنها نه‌تنها حوادث طبیعی و فراز و فرود روزگار را با تعابیری چون مهر و قهر خدا یا طبیعت توجیه نمی‌کردند، بلکه با کسانی که کسوف و زلزله را به امور آیینی و دینی ربط می‌دادند به‌مقابله برمی‌خاستند.
با این حال، آن بزرگواران، نه‌تنها دعا و توسل را بی‌تأثیر نمی‌دانستند، بلکه بیشترین تأکید را در این زمینه داشتند و زیباترین مناجات‌ها و بهترین الگوی عبادت را به‌نمایش گذاشته‌اند. زیرا با آگاهی از حقایق هستی دریافته بودند که ذکر و دعا راهی مطمئن برای بندگی و وسیله‌ای کارآمد برای شکوفایی و سعادت انسان است.
مهم‌ترین خبری که پیامبران الهی برای بشر آورده‌اند این است که جهان مادی با همهٔ عظمت و ابعاد شگفت‌انگیزش، همچون کفی بر دریای بی‌کران امور ماورایی است و اساس انسانیت، به جهانی بزرگ‌تر با قوانینی متفاوت تعلق دارد. لذا تلاش می‌کردند به ما بفهمانند اکتفا به این پوسته و غفلت از اصول مهم‌تر هستی، نوعی ظاهربینی و خسارتی بزرگ است.
تأثیر نماز و دعا و بندگی خدا در آرامش و شکوفایی حقیقت انسان و آثار وحشتناک گناه در آن جهان بی‌کران، نمونه‌هایی از اصول مهم و سرنوشت‌ساز فراتر از قوانین طبیعت است که بر همهٔ هستی احاطه دارد و پیام اصلی ادیان آسمانی را تشکیل می‌دهد.
کسانی که به این نگاه عمیق رسیده باشند، حتی برای جزئی‌ترین و عادی‌ترین امور روزمره، دست به دعا برمی‌دارند و نخستین استجابت را در آثار معنوی این اقدام می‌بینند. حال اگر انرژی مثبت حاصل از این اتفاق بزرگ، علاوه بر تعالی و آرامش روح، در مناسبات مادی نیز تأثیر گذاشت، چه بهتر؛ اما اگر مصالح و قوانینی دیگر، اجازهٔ تأثیرگذاری آن دستاورد عظیم در این پوستهٔ ظاهری را نداد، باز هم دعا به هدف خود رسیده است.
به‌تعبیر زیبای مولوی:
گفت آن الله تو لبیک ماست
و آن نیاز و سوز و دردت پیک ماست
ترس و عشق تو کمند لطف ماست
زیر هر یا رب تو لبیک‌هاست
#باورها
@hamidhossaini
ادیان الهی هرگز ذکر و دعا و توسل را به‌عنوان ابزارهایی در کنار دیگر وسایل زندگی معرفی نکرده‌اند. یعنی این‌گونه نیست که مثلاً برای درمان بیماری یا در امان ماندن از زلزله، راه‌های گوناگونی را توصیه کرده باشند که بخشی از آن با مراجعه به پزشک، مصرف دارو، رعایت نکات ایمنی و امثال آن و بخشی دیگر با استفاده از امور ماورایی و معنوی به نتیجه برسد.
پیشوایان دین همواره بر ضرورت به‌کارگیری عقل، اهمیت تخصص علمی و تدبیر هوشمندانهٔ زندگی تأکید داشتند و امورشان را با تلاش و برنامه‌ریزی از راه‌های عادی پیش می‌بردند. آنها نه‌تنها حوادث طبیعی و فراز و فرود روزگار را با تعابیری چون مهر و قهر خدا یا طبیعت توجیه نمی‌کردند، بلکه با کسانی که کسوف و زلزله را به امور آیینی و دینی ربط می‌دادند به‌مقابله برمی‌خاستند.
با این حال، آن بزرگواران، نه‌تنها دعا و توسل را بی‌تأثیر نمی‌دانستند، بلکه بیشترین تأکید را در این زمینه داشتند و زیباترین مناجات‌ها و بهترین الگوی عبادت را به‌نمایش گذاشته‌اند. زیرا با آگاهی از حقایق هستی دریافته بودند که ذکر و دعا راهی مطمئن برای بندگی و وسیله‌ای کارآمد برای شکوفایی و سعادت انسان است.
مهم‌ترین خبری که پیامبران الهی برای بشر آورده‌اند این است که جهان مادی با همهٔ عظمت و ابعاد شگفت‌انگیزش، همچون کفی بر دریای بی‌کران امور ماورایی است و اساس انسانیت، به جهانی بزرگ‌تر با قوانینی متفاوت تعلق دارد. لذا تلاش می‌کردند به ما بفهمانند اکتفا به این پوسته و غفلت از اصول مهم‌تر هستی، نوعی ظاهربینی و خسارتی بزرگ است.
تأثیر نماز و دعا و بندگی خدا در آرامش و شکوفایی حقیقت انسان و آثار وحشتناک گناه در آن جهان بی‌کران، نمونه‌هایی از اصول مهم و سرنوشت‌ساز فراتر از قوانین طبیعت است که بر همهٔ هستی احاطه دارد و پیام اصلی ادیان آسمانی را تشکیل می‌دهد.
کسانی که به این نگاه عمیق رسیده باشند، حتی برای جزئی‌ترین و عادی‌ترین امور روزمره، دست به دعا برمی‌دارند و نخستین استجابت را در آثار معنوی این اقدام می‌بینند. حال اگر انرژی مثبت حاصل از این اتفاق بزرگ، علاوه بر تعالی و آرامش روح، در مناسبات مادی نیز تأثیر گذاشت، چه بهتر؛ اما اگر مصالح و قوانینی دیگر، اجازهٔ تأثیرگذاری آن دستاورد عظیم در این پوستهٔ ظاهری را نداد، باز هم دعا به هدف خود رسیده است.
به‌تعبیر زیبای مولوی:
گفت آن الله تو لبیک ماست
و آن نیاز و سوز و دردت پیک ماست
ترس و عشق تو کمند لطف ماست
زیر هر یا رب تو لبیک‌هاست
#باورها
@hamidhossaini