پاسخ به برخی انتقادها
پس از انتشار یادداشت «احترام به عقاید دیگران» نقدهای متعددی به دستم رسید که برخی از آنها را همراه با پاسخ مختصر تقدیم می‌کنم:
یکی از دوستان پس از بحث مفصل دربارهٔ اصل مطلب، نهایتاً اشکال خود را بر عنوان آن یادداشت متمرکز کرد و آن را خلط عقیده با صاحب عقیده دانست. ایشان پذیرفت که اگر کسی بدون لجاجت به عقیده‌ای باطل رسیده باشد، خودش محترم است ولی حاضر نشد این باور را محترم بشمارد؛ زیرا مقابله با عقیدهٔ باطل را ضروری می‌دانست.
اشتباه این بزرگوار، علاوه بر بی‌توجهی به مبنای حق و باطل، خلط میان معنای محترم و درست است. احترام به عقاید دیگران ربطی به درست دانستن آن و منافاتی با نقد و مقابلهٔ محترمانه با آنچه نادرست می‌دانیم ندارد. ضمن اینکه اساساً بی‌حرمتی به باور یک فرد، هرگز با احترام به خود او قابل جمع نیست.
منتقد دیگری نوشته بود این یادداشت نوعی مغالطه و بی‌احترامی به عقیدهٔ کسانی است که معتقدند نباید به باورهای باطل احترام گذاشت.
گرچه این سخن عجیب نیازمند پاسخ علمی نیست، ولی به ایشان اعلام کردم نظرشان را محترم ولی نادرست می‌دانم.
برخی از معترضان، برخورد تند خداوند و انبیای الهی با عقاید بت‌پرستان و منحرفان را شاهدی بر نامحترم بودن عقاید باطل دانسته بودند.
این دوستان دقت نکردند که آن یادداشت دربارهٔ برخوردی بود که ما انسان‌های عادی باید با عقاید دیگران داشته باشیم و حکم آن را از برخورد خدایی که آگاه از غیب است و شرایطی که علم قطعی به عناد و هواپرستی اهل باطل وجود دارد، جدا کرده‌ام.
اعتراض دیگری که مطرح شد این بود که محترم دانستن عقاید باطل، جایی برای ارشاد و امر به معروف باقی نمی‌گذارد.
این در حالی است که این دو موضوع ربطی به هم ندارد و آنچه با این نظریه نفی می‌شود، بی‌حرمتی است و نه آگاه‌سازی دیگران. بگذریم از اینکه معروف و منکر را باید با وجدان مشترک انسانی شناخت و نه برداشت‌های دینی.
یکی از بزرگواران نیز نوشته بود برای ترویج فرهنگ مدارا نباید از مبانی لیبرالیسم و پلورالیزم استفاده کرد و راه درست، مراجعه به سیرهٔ معصومان (علیهم‌السلام) است که اهل مدارا و گفتگو با مخالفان بودند.
این دوست گرامی توجه ندارد که آنچه عرض شد، مستقل از همهٔ مکاتب است و تا اخلاق را بر عقل و وجدان بنا نکنیم، تغییری در سبک زندگی و حکمرانی ما ایجاد نخواهد شد. چرا که خشونت‌های دینی نیز با استناد به همان سیره و سنت اعمال و با تکیه بر مبانی غیر انسانی توجیه می‌شود.
لینک یادداشت: t.me/hamidhossaini/759
#باورها #اخلاق_دین #زاویه_دید
پس از انتشار یادداشت «احترام به عقاید دیگران» نقدهای متعددی به دستم رسید که برخی از آنها را همراه با پاسخ مختصر تقدیم می‌کنم:
یکی از دوستان پس از بحث مفصل دربارهٔ اصل مطلب، نهایتاً اشکال خود را بر عنوان آن یادداشت متمرکز کرد و آن را خلط عقیده با صاحب عقیده دانست. ایشان پذیرفت که اگر کسی بدون لجاجت به عقیده‌ای باطل رسیده باشد، خودش محترم است ولی حاضر نشد این باور را محترم بشمارد؛ زیرا مقابله با عقیدهٔ باطل را ضروری می‌دانست.
اشتباه این بزرگوار، علاوه بر بی‌توجهی به مبنای حق و باطل، خلط میان معنای محترم و درست است. احترام به عقاید دیگران ربطی به درست دانستن آن و منافاتی با نقد و مقابلهٔ محترمانه با آنچه نادرست می‌دانیم ندارد. ضمن اینکه اساساً بی‌حرمتی به باور یک فرد، هرگز با احترام به خود او قابل جمع نیست.
منتقد دیگری نوشته بود این یادداشت نوعی مغالطه و بی‌احترامی به عقیدهٔ کسانی است که معتقدند نباید به باورهای باطل احترام گذاشت.
گرچه این سخن عجیب نیازمند پاسخ علمی نیست، ولی به ایشان اعلام کردم نظرشان را محترم ولی نادرست می‌دانم.
برخی از معترضان، برخورد تند خداوند و انبیای الهی با عقاید بت‌پرستان و منحرفان را شاهدی بر نامحترم بودن عقاید باطل دانسته بودند.
این دوستان دقت نکردند که آن یادداشت دربارهٔ برخوردی بود که ما انسان‌های عادی باید با عقاید دیگران داشته باشیم و حکم آن را از برخورد خدایی که آگاه از غیب است و شرایطی که علم قطعی به عناد و هواپرستی اهل باطل وجود دارد، جدا کرده‌ام.
اعتراض دیگری که مطرح شد این بود که محترم دانستن عقاید باطل، جایی برای ارشاد و امر به معروف باقی نمی‌گذارد.
این در حالی است که این دو موضوع ربطی به هم ندارد و آنچه با این نظریه نفی می‌شود، بی‌حرمتی است و نه آگاه‌سازی دیگران. بگذریم از اینکه معروف و منکر را باید با وجدان مشترک انسانی شناخت و نه برداشت‌های دینی.
یکی از بزرگواران نیز نوشته بود برای ترویج فرهنگ مدارا نباید از مبانی لیبرالیسم و پلورالیزم استفاده کرد و راه درست، مراجعه به سیرهٔ معصومان (علیهم‌السلام) است که اهل مدارا و گفتگو با مخالفان بودند.
این دوست گرامی توجه ندارد که آنچه عرض شد، مستقل از همهٔ مکاتب است و تا اخلاق را بر عقل و وجدان بنا نکنیم، تغییری در سبک زندگی و حکمرانی ما ایجاد نخواهد شد. چرا که خشونت‌های دینی نیز با استناد به همان سیره و سنت اعمال و با تکیه بر مبانی غیر انسانی توجیه می‌شود.
لینک یادداشت: t.me/hamidhossaini/759
#باورها #اخلاق_دین #زاویه_دید