مروری بر یک نظرسنجی
پس از مسابقهٔ فوتبال میان تیم‌های ملی ایران و سوریه که بار دیگر موضوع ممنوعیت حضور بانوان در جایگاه تماشاگران ورزشگاه‌ها را در افکار عمومی مطرح کرد، نظرسنجی کوتاهی در چند کانال و گروه تلگرامی مذهبی انجام شد که حاصل آن را در تصویر ملاحظه می‌کنید.
وقتی بیش از ۶۰ درصد جمعیتی که همه یا اکثر آنها را متدینان تشکیل می‌دهند، نتیجهٔ این مقررات را بدبینی و دین‌گریزی مردم می‌دانند و تنها ۸ درصد آنها با روش فعلی در اجرای این ممنوعیت موافق‌اند، پیش‌بینی نگاه سایر اقشار جامعه و واکنش آنها به این موضوع، چندان دشوار نیست.
البته برخی از دوستان، انجام این نظرسنجی را کاری نادرست و نوعی بی‌اعتنایی و اهانت به فتوای مراجع معظم تقلید می‌دانستند. این در حالی است که در نظرسنجی تصریح شده بود که این پرسش، فارغ از حکم شرعی، روش اعمال مقررات جاری را ارزیابی می‌کند.
اگرچه احکام الهی به نظر مردم بستگی ندارد و با موافقت یا مخالفت آنها تغییر نمی‌کند، ولی آگاهی متولیان امور دینی از افکار عمومی و تأثیر اظهار نظری خاص در دلبستگی یا دلزدگی مردم نسبت به دین، چیزی نیست که بتوان از کنار آن بی‌تفاوت گذشت. به‌ویژه اگر برخلاف روال، به‌جای اعلام حکم شرعی و واگذاری تشخیص مصادیق به عرف و کارشناسان، کاری که فی‌نفسه نه خوب است و نه بد، بدون قید مفسده‌آمیز بودن، مطلقاً ممنوع دانسته شده و در بخش‌هایی از جامعه احساس بی‌توجهی، تبعیض و برخورد دوگانه را پدید آورده باشد، ضرورت این آگاهی دوچندان می‌شود.
قطعاً نظر تخصصی مراجع معظم تقلید، محترم و برای مقلدان آنها لازم‌الاتباع است. این نظرسنجی نیز ورود به عرصهٔ فقاهت و تخطئهٔ فتاوا را در صلاحیت خود نمی‌داند و هدفی جز اطلاع‌رسانی صادقانه دربارهٔ قرائن و واقعیت‌های خارجی ندارد. البته تردیدی نیست که آگاهی از این واقعیت‌ها می‌تواند در فرایند استنباط و شیوهٔ اعلام احکام شرعی تأثیر بگذارد و زمینهٔ نگاهی جامع‌تر به موضوع را فراهم سازد.
@hamidhossaini
ا goo.gl/5V3951
پس از مسابقهٔ فوتبال میان تیم‌های ملی ایران و سوریه که بار دیگر موضوع ممنوعیت حضور بانوان در جایگاه تماشاگران ورزشگاه‌ها را در افکار عمومی مطرح کرد، نظرسنجی کوتاهی در چند کانال و گروه تلگرامی مذهبی انجام شد که حاصل آن را در تصویر ملاحظه می‌کنید.
وقتی بیش از ۶۰ درصد جمعیتی که همه یا اکثر آنها را متدینان تشکیل می‌دهند، نتیجهٔ این مقررات را بدبینی و دین‌گریزی مردم می‌دانند و تنها ۸ درصد آنها با روش فعلی در اجرای این ممنوعیت موافق‌اند، پیش‌بینی نگاه سایر اقشار جامعه و واکنش آنها به این موضوع، چندان دشوار نیست.
البته برخی از دوستان، انجام این نظرسنجی را کاری نادرست و نوعی بی‌اعتنایی و اهانت به فتوای مراجع معظم تقلید می‌دانستند. این در حالی است که در نظرسنجی تصریح شده بود که این پرسش، فارغ از حکم شرعی، روش اعمال مقررات جاری را ارزیابی می‌کند.
اگرچه احکام الهی به نظر مردم بستگی ندارد و با موافقت یا مخالفت آنها تغییر نمی‌کند، ولی آگاهی متولیان امور دینی از افکار عمومی و تأثیر اظهار نظری خاص در دلبستگی یا دلزدگی مردم نسبت به دین، چیزی نیست که بتوان از کنار آن بی‌تفاوت گذشت. به‌ویژه اگر برخلاف روال، به‌جای اعلام حکم شرعی و واگذاری تشخیص مصادیق به عرف و کارشناسان، کاری که فی‌نفسه نه خوب است و نه بد، بدون قید مفسده‌آمیز بودن، مطلقاً ممنوع دانسته شده و در بخش‌هایی از جامعه احساس بی‌توجهی، تبعیض و برخورد دوگانه را پدید آورده باشد، ضرورت این آگاهی دوچندان می‌شود.
قطعاً نظر تخصصی مراجع معظم تقلید، محترم و برای مقلدان آنها لازم‌الاتباع است. این نظرسنجی نیز ورود به عرصهٔ فقاهت و تخطئهٔ فتاوا را در صلاحیت خود نمی‌داند و هدفی جز اطلاع‌رسانی صادقانه دربارهٔ قرائن و واقعیت‌های خارجی ندارد. البته تردیدی نیست که آگاهی از این واقعیت‌ها می‌تواند در فرایند استنباط و شیوهٔ اعلام احکام شرعی تأثیر بگذارد و زمینهٔ نگاهی جامع‌تر به موضوع را فراهم سازد.
@hamidhossaini
ا goo.gl/5V3951