آیا امام حسین ناسزا گفت؟
یکی از ابواب کتاب اصول کافی «البذاء» به‌معنی بدزبانی و بددهنی است و مجموعه‌ای از احادیث پیشوایان اسلام در زمینه مذمت ناسزاگویی در آن نقل شده است.
از آنجا که متأسفانه برخی از دوستان بی‌اطلاع از مبانی دینی برای توجیه رفتارهای خود، ناخواسته امام حسین (علیه‌السلام) را فردی ناسزاگو معرفی کرده‌اند، لازم است توجه عموم را به این باب از مهم‌ترین کتاب حدیثی شیعیان جلب کنیم و با مروری اجمالی بر برخی از نکات مطرح شده در این احادیث ببینیم آیا ممکن است پیشوای چنین مکتبی ناسزاگو باشد:
ناسزاگویی یکی از نشانه‌های شراکت شیطان در وجود انسان است.
خداوند بهشت را بر فرد ناسزاگو حرام کرده است.
خداوند از ناسزاگو بدش می‌آید.
امام صادق (علیه‌السلام) یکی از نزدیک‌ترین دوستان خود را به‌خاطر ناسزایی که به غلامش گفت از خود راندند و او هر چه عذر آورد که آنها مسلمان نیستند، آن حضرت عذر او را نپذیرفتند.
فردی سه سال دعا می‌کرد و مستجاب نمی‌شد تا به او گفتند تا با زبان ناسزاگو دعا کنی دعایت مستجاب نخواهد شد.
از بدترین بندگان خدا کسی است که دیگران به‌خاطر بدزبانی او دوست ندارند همنشینش باشند.
بدزبانی جفاست و جفا در آتش.
ناسزاگویی و بدزبانی و تندی کردن از نفاق است.
کسی که به برادر مؤمنش ناسزا بگوید خداوند برکت روزی را از او می‌گیرد و او را به خودش وامی‌نهد و زندگی او را نابسامان می‌کند.
امام صادق (علیه‌السلام) یکی از یاران نزدیک خود را به سبب فحش و فریادی که نثار ساربان کرده بود به‌شدت توبیخ کردند و وقتی او عذر آورد که آن فرد به من ظلم کرده بوده، این عذر را نپذیرفتند.
برای مطالعه متن کامل احادیث به اینجا مراجعه کنید:
https://goo.gl/qju9UB
@hamidhossaini
یکی از ابواب کتاب اصول کافی «البذاء» به‌معنی بدزبانی و بددهنی است و مجموعه‌ای از احادیث پیشوایان اسلام در زمینه مذمت ناسزاگویی در آن نقل شده است.
از آنجا که متأسفانه برخی از دوستان بی‌اطلاع از مبانی دینی برای توجیه رفتارهای خود، ناخواسته امام حسین (علیه‌السلام) را فردی ناسزاگو معرفی کرده‌اند، لازم است توجه عموم را به این باب از مهم‌ترین کتاب حدیثی شیعیان جلب کنیم و با مروری اجمالی بر برخی از نکات مطرح شده در این احادیث ببینیم آیا ممکن است پیشوای چنین مکتبی ناسزاگو باشد:
ناسزاگویی یکی از نشانه‌های شراکت شیطان در وجود انسان است.
خداوند بهشت را بر فرد ناسزاگو حرام کرده است.
خداوند از ناسزاگو بدش می‌آید.
امام صادق (علیه‌السلام) یکی از نزدیک‌ترین دوستان خود را به‌خاطر ناسزایی که به غلامش گفت از خود راندند و او هر چه عذر آورد که آنها مسلمان نیستند، آن حضرت عذر او را نپذیرفتند.
فردی سه سال دعا می‌کرد و مستجاب نمی‌شد تا به او گفتند تا با زبان ناسزاگو دعا کنی دعایت مستجاب نخواهد شد.
از بدترین بندگان خدا کسی است که دیگران به‌خاطر بدزبانی او دوست ندارند همنشینش باشند.
بدزبانی جفاست و جفا در آتش.
ناسزاگویی و بدزبانی و تندی کردن از نفاق است.
کسی که به برادر مؤمنش ناسزا بگوید خداوند برکت روزی را از او می‌گیرد و او را به خودش وامی‌نهد و زندگی او را نابسامان می‌کند.
امام صادق (علیه‌السلام) یکی از یاران نزدیک خود را به سبب فحش و فریادی که نثار ساربان کرده بود به‌شدت توبیخ کردند و وقتی او عذر آورد که آن فرد به من ظلم کرده بوده، این عذر را نپذیرفتند.
برای مطالعه متن کامل احادیث به اینجا مراجعه کنید:
https://goo.gl/qju9UB
@hamidhossaini