یادداشت‌ها#۳۰۳۶

حرف خوب لزوماً پیام خداست؟

ارزشمند بودن یک سخن، لزوماً دلیلی بر از طرف خدا بودنش نیست؛ زیرا احتمال دارد سخنی خوب، به دروغ یا اشتباه به خدا نسبت داده شود. با این حال، همان فرایندی که ما را از منطقی بودن یک مطلب مطمئن می‌کرد، می‌تواند در اعتماد به الهی بودنش نیز کارآیی داشته باشد.
اگرچه تشخیص درست و غلط باید بر اساس ملاک‌هایی چون استدلال انجام پذیرد، ولی نهایتاً این خود فرد است که معقول و خوب بودن هر چیزی را در فکر و دلش احساس می‌کند. لذا گاهی استدلالی خاص برای افرادی قانع‌کننده و برای گروهی دیگر بی‌تأثیر است.
شرایط ما در مواجهه با ادعای پیامبران همچون جایی است که می‌خواهیم درباره گزاره‌ای که دلیلی جز وجدان ندارد قضاوت کنیم. اینجا هر کس در درونش ندایی را می‌یابد که می‌تواند آن را پیام خدا بنامد و تا وقتی دلیلی بر خلافش نباشد، آن را محترم بشمارد.
البته شواهدی چون معجزه، پیشگویی‌ تحقق‌یافته یا دانش فراتر از زمان می‌تواند این احساس را تقویت کند؛ ولی حتی در غیاب چنین نشانه‌هایی اگر با پیامی مواجه شدیم که دلنشین بودنش را در حد پیام‌های وجدانی خدا تشخیص دادیم باید به آن ایمان بیاوریم.

#اسلام_چرا_چگونه ۲۳
4:33
مشاهده در Telegram

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».