یادداشت‌ها#۲۹۵۰

سخن و پیام خدا

گفتیم تکیه‌گاه و خالق هستی، نه موجودی مشخص و جدا از مخلوقات، بلکه حقیقت نامحدودی است که در درون تک‌تک ذرات جهان، حضور و جریان دارد و همهٔ فرایندهایی که در اجزای خرد و کلان هستی رخ می‌دهد، با لطف و هستی‌بخشی اوست.
این نگاه متفاوت به ما کمک می‌کند تا در برخورد با پرسش مهمی که درباره امکان و چگونگی سخن گفتن خدا با انسان مطرح می‌شود، از موانعی که دخالت او در مخلوقات را نامعقول جلوه می‌داد عبور کنیم و برنامه‌ در نظر گرفته‌شده برای هر موجود را پیامی از سوی خدا بدانیم.
با دقت در قوانین جهان و آنچه در طبع جمادات، غریزه حیوانات و ساختار آدمی موجب راه‌یابی، بقا و تکامل آنها می‌شود به این نتیجه می‌رسیم که چنین ویژگی‌هایی بر اساس شعوری مرموز در هستی به این موجودات بخشیده می‌شود و ما همین عامل ناشناخته را خدا می‌نامیم.
از این منظر، گرایش‌های متعالی انسان و ارزش‌هایی چون حقیقت‌جویی، انصاف و عدالت که همگان با هر نژاد و مرامی آن را در درون خود می‌یابند و بدون هیچ دلیلی محترمش می‌شمرند نیز سخن و پیام خداست و اعتبار و ضمانتش را از همین پشتوانه محکم به‌دست می‌آورد.

#اسلام_چرا_چگونه ۱۳

@hamidhossaini
3:19
مشاهده در Telegram

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».