#نکته_قرآنی

آیا می‌دانید چرا حرف لام در کلمه «الاسم» در عبارت بئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ در آیه یازدهم سوره حجرات با آنکه ساکن است باید با کسره خوانده شود؟

زیرا همزۀ «اسم» همزۀ وصل است و خوانده نمی‌شود؛ مثل: باسم ربک که خوانده می‌شود: بسم ربک. در اینجا نیز همزه باید ساقط شود، ولی از آنجا که بعد از حدف، بین لام و سین التقاء ساکنین پیش می‌آید، باید با مکسور کردن لام، مشکل را حل کنیم.

التقاء ساکنین گاه با ضمه بر طرف می‌شود، مثل: اشتروُا الضلالة؛ گاه با فتحه، مثل: منَ الله؛ و در اکثر موارد با کسره؛ از جمله در همین مورد که می‌شود: بئسَ لِ سْمُ الْفُسوقُ بعدَ الْایمان.

@hamidhossaini