ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۲۰ تا ۱۲۳ سورهٔ بقره
ضمن عرض تبریک فرا رسیدن بهار طبیعت و آرزوی سالی سرشار از خیر و برکت و موفقیت برای شما همراهان عزیز، امیدوارم همچنان در مسیر تدبر در آیات نورانی قرآن و جستجوی حقیقت هم‌قدم باشیم.
ولَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ (۱۲۰)
نه یهودیان و نه نصرانی‌ها تا از آیین آنها پیروی نکنی هرگز از تو راضی نخواهند شد. بگو: «به‌راستی هدایت واقعی هدایت خداست». و اگر پس از آنچه به‌عنوان دانش برایت فراهم آمده است، هوس‌های آنان را پیروی کنی، در برابر خدا سرپرست و حمایت‌کننده‌ای نخواهی داشت.
«ملّة» از مادهٔ «ملل» به‌معنی «محدودیت و تنگنا» است و از آن جهت که «آیین» موجب محدودیت‌هایی در زندگی می‌شود، برای این مفهوم نیز به‌کار می‌رود.
«من الله» در «ما لک من الله» را نمی‌توان به‌معنی «از جانب خدا» دانست. زیرا این ترکیب بارها در قرآن به‌معنی «در برابر خدا» به‌کار رفته است؛ مانند: «ما لهم من الله من عاصم» (یونس، ۲۷) و «ما لهم من الله من واق» (رعد، ۳۴) «فلن تملک له من الله شیئاً» (مائده، ۴۱) و «فمن یملک لکم من الله شیئاً ان اراد بکم ضرّاً» (فتح، ۱۱).
با توجه به بیانیه بودن «من» مفهوم آن با تعبیر «به‌عنوان» ترجمه شد.
الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ (۱۲۱)
کسانی که به آنها کتاب دادیم، آن را چنان که شایستهٔ تلاوت کردنش است تلاوت می‌کنند؛ ایشان‌اند که به آن ایمان می‌آورند و هر کس نسبت به آن حق‌پوشی کند، چنین کسانی همان زیانکاران‌اند.
همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۴۴ گذشت، با توجه به اینکه «تلاوت» نوع خاصی از خواندن است، استفاده از خودش مناسب‌تر به‌نظر می‌رسد.
اگرچه این آیه دربارهٔ همهٔ اهل کتاب نیست و منظور، گروهی از آنهاست که کتاب خود را آن‌گونه که باید تلاوت می‌کنند، ولی این نکته را باید از قرائن دیگر و در هنگام تفسیر آیه بیان کرد و افزودن «و» قبل از ترجمهٔ «یتلونه» برای نشان دادن این نکته از دقت ترجمه کم می‌کند.
استفاده از تعبیر «همان» برای نشان دادن اجمالی تأثیر «هم» به‌عنوان ضمیر فصل در بیان انحصار است.
يا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (۱۲۲)
ای بنی‌اسرائیل، آن نعمتم را که بر شما بخشیدم و اینکه بر جهانیان برتری‌تان دادم را به‌یاد آورید.
با توجه به توضیح ترجمهٔ «أنعمت علیهم» در سورهٔ حمد، اینجا نیز از همان تعبیر استفاده شد.
واتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (۱۲۳)
و پروای روزی را داشته باشید که کسی چیزی را به‌جای کسی ادا نمی‌کند و تاوانی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ اعمال نفوذی برایش سودبخش نیست و از آنها حمایتی نخواهد شد.
توضیح مربوط به معنی «تجزی عن» و «عدل» و «شفاعت» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۸ ارائه شده است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
ضمن عرض تبریک فرا رسیدن بهار طبیعت و آرزوی سالی سرشار از خیر و برکت و موفقیت برای شما همراهان عزیز، امیدوارم همچنان در مسیر تدبر در آیات نورانی قرآن و جستجوی حقیقت هم‌قدم باشیم.
ولَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ (۱۲۰)
نه یهودیان و نه نصرانی‌ها تا از آیین آنها پیروی نکنی هرگز از تو راضی نخواهند شد. بگو: «به‌راستی هدایت واقعی هدایت خداست». و اگر پس از آنچه به‌عنوان دانش برایت فراهم آمده است، هوس‌های آنان را پیروی کنی، در برابر خدا سرپرست و حمایت‌کننده‌ای نخواهی داشت.
«ملّة» از مادهٔ «ملل» به‌معنی «محدودیت و تنگنا» است و از آن جهت که «آیین» موجب محدودیت‌هایی در زندگی می‌شود، برای این مفهوم نیز به‌کار می‌رود.
«من الله» در «ما لک من الله» را نمی‌توان به‌معنی «از جانب خدا» دانست. زیرا این ترکیب بارها در قرآن به‌معنی «در برابر خدا» به‌کار رفته است؛ مانند: «ما لهم من الله من عاصم» (یونس، ۲۷) و «ما لهم من الله من واق» (رعد، ۳۴) «فلن تملک له من الله شیئاً» (مائده، ۴۱) و «فمن یملک لکم من الله شیئاً ان اراد بکم ضرّاً» (فتح، ۱۱).
با توجه به بیانیه بودن «من» مفهوم آن با تعبیر «به‌عنوان» ترجمه شد.
الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ (۱۲۱)
کسانی که به آنها کتاب دادیم، آن را چنان که شایستهٔ تلاوت کردنش است تلاوت می‌کنند؛ ایشان‌اند که به آن ایمان می‌آورند و هر کس نسبت به آن حق‌پوشی کند، چنین کسانی همان زیانکاران‌اند.
همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۴۴ گذشت، با توجه به اینکه «تلاوت» نوع خاصی از خواندن است، استفاده از خودش مناسب‌تر به‌نظر می‌رسد.
اگرچه این آیه دربارهٔ همهٔ اهل کتاب نیست و منظور، گروهی از آنهاست که کتاب خود را آن‌گونه که باید تلاوت می‌کنند، ولی این نکته را باید از قرائن دیگر و در هنگام تفسیر آیه بیان کرد و افزودن «و» قبل از ترجمهٔ «یتلونه» برای نشان دادن این نکته از دقت ترجمه کم می‌کند.
استفاده از تعبیر «همان» برای نشان دادن اجمالی تأثیر «هم» به‌عنوان ضمیر فصل در بیان انحصار است.
يا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (۱۲۲)
ای بنی‌اسرائیل، آن نعمتم را که بر شما بخشیدم و اینکه بر جهانیان برتری‌تان دادم را به‌یاد آورید.
با توجه به توضیح ترجمهٔ «أنعمت علیهم» در سورهٔ حمد، اینجا نیز از همان تعبیر استفاده شد.
واتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (۱۲۳)
و پروای روزی را داشته باشید که کسی چیزی را به‌جای کسی ادا نمی‌کند و تاوانی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ اعمال نفوذی برایش سودبخش نیست و از آنها حمایتی نخواهد شد.
توضیح مربوط به معنی «تجزی عن» و «عدل» و «شفاعت» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۸ ارائه شده است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini