ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۳۰ تا ۳۳ سورهٔ بقره
وإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ (۳۰)
و هنگامی که خداوندگارت به فرشتگان گفت: «قطعاً من در زمین جانشینی میگمارم.» گفتند: «آیا کسی را در آن میگماری که آنجا فساد انگیزد و خونها بریزد؟ درحالیکه ما همراه با سپاس و ستایشت از هر نقصی منزّهت میدانیم و بهخاطرت پاکی و روشنایی میگسترانیم.» گفت: «بهراستی من چیزی را میدانم که شما نمیدانید.»
«باء» در «بحمدک» بهمعنی معیّت است و همراه شدن تسبیح با ستایش خدا تأکیدی است بر اینکه خوبیهای او شباهتی به خوبیهای آمیخته با نقص و محدودیت دیگران ندارد.
برخلاف نظر اغلب مترجمان، «نقدّس لک» بهمعنی «تقدیس خدا» نیست و فرشتگان نگفتهاند: «نُقدّسک». این عبارت در مقابل فساد انسانها بهکار رفته و منظور از آن، این است که ما فرشتگان برخلاف انسانها که فساد و تباهی پدید میآورند، پاکی و روشنایی را میگسترانیم.
وعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (۳۱)
و تمامی نامها را بهصورت کامل به آدم آموخت، سپس آنها را بر فرشتگان عرضه کرد و گفت: «اگر راست میگویید مرا از نام اینها خبر دهید.»
تعبیر «بهصورت کامل» برای نشان دادن تأثیر «کلّها» در کنار الف و لام «الأسماء» که مستقلاً بر عموم دلالت میکرد آمده است.
قالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (۳۲)
گفتند: «تو پاک و منزّهی، ما جز آنچه یادمان دادی چیزی نمیدانیم؛ بهراستی این تویی که دانا و فرزانهای.»
تعبیر «چیزی نمیدانیم» برای نشان دادن معنای نکره آمدن «علم» در سیاق نفی است.
عبارت «این تویی» بهخاطر آمدن «أنت» بعد از «انک» بهکار رفته است.
قالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ (۳۳)
گفت: «ای آدم، آنها را از نامهایشان آگاه ساز»؛ پس چون آنها را از نامهایشان خبر داد، گفت: «آیا به شما نگفتم که بهراستی من امور پنهانی آسمانها و زمین را میدانم و آنچه را آشکار میکنید و آنچه را کتمان میکردید میدانم؟»
با توجه به اضافه شدن «غیب» به آسمانها و زمین، منظور از آن، همهٔ اموری است که در آنها برای غیر او پنهان است.
«کتمان» معادل «پنهان کردن» نیست بلکه نقطهٔ مخالف «اعلام کردن» است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ (۳۰)
و هنگامی که خداوندگارت به فرشتگان گفت: «قطعاً من در زمین جانشینی میگمارم.» گفتند: «آیا کسی را در آن میگماری که آنجا فساد انگیزد و خونها بریزد؟ درحالیکه ما همراه با سپاس و ستایشت از هر نقصی منزّهت میدانیم و بهخاطرت پاکی و روشنایی میگسترانیم.» گفت: «بهراستی من چیزی را میدانم که شما نمیدانید.»
«باء» در «بحمدک» بهمعنی معیّت است و همراه شدن تسبیح با ستایش خدا تأکیدی است بر اینکه خوبیهای او شباهتی به خوبیهای آمیخته با نقص و محدودیت دیگران ندارد.
برخلاف نظر اغلب مترجمان، «نقدّس لک» بهمعنی «تقدیس خدا» نیست و فرشتگان نگفتهاند: «نُقدّسک». این عبارت در مقابل فساد انسانها بهکار رفته و منظور از آن، این است که ما فرشتگان برخلاف انسانها که فساد و تباهی پدید میآورند، پاکی و روشنایی را میگسترانیم.
وعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (۳۱)
و تمامی نامها را بهصورت کامل به آدم آموخت، سپس آنها را بر فرشتگان عرضه کرد و گفت: «اگر راست میگویید مرا از نام اینها خبر دهید.»
تعبیر «بهصورت کامل» برای نشان دادن تأثیر «کلّها» در کنار الف و لام «الأسماء» که مستقلاً بر عموم دلالت میکرد آمده است.
قالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (۳۲)
گفتند: «تو پاک و منزّهی، ما جز آنچه یادمان دادی چیزی نمیدانیم؛ بهراستی این تویی که دانا و فرزانهای.»
تعبیر «چیزی نمیدانیم» برای نشان دادن معنای نکره آمدن «علم» در سیاق نفی است.
عبارت «این تویی» بهخاطر آمدن «أنت» بعد از «انک» بهکار رفته است.
قالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ (۳۳)
گفت: «ای آدم، آنها را از نامهایشان آگاه ساز»؛ پس چون آنها را از نامهایشان خبر داد، گفت: «آیا به شما نگفتم که بهراستی من امور پنهانی آسمانها و زمین را میدانم و آنچه را آشکار میکنید و آنچه را کتمان میکردید میدانم؟»
با توجه به اضافه شدن «غیب» به آسمانها و زمین، منظور از آن، همهٔ اموری است که در آنها برای غیر او پنهان است.
«کتمان» معادل «پنهان کردن» نیست بلکه نقطهٔ مخالف «اعلام کردن» است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini