حکومتی که منتقدین‌اش را بر نمی‌تابد از اصلاح خود باز می‌ماند

دیشب در گروه واتزآپی که تعدادی از فضلای حوزه عضو هستند پیام زیر را از جناب حجه الاسلام والمسلمین نقویان دیدم:

سلام عليكم
اين شبها در هيأت حضرت اباالفضل كاشان منبر مي‌روم
در فضاي روباز.
امشب بعد از مراسم، مسؤول هيأت تماس داشت و گفت از طرف نهاد امنیتی.... ايشان را خواسته اند و گفته اند به دستور دادستاني از ادامه منبر بايد جلوگيري شود و از بنده درخواست داشتند كه از فردا شب منبر نروم.

ناصر نقويان

حکومتهایی که بجای پاسخ دادن به منتقدین، خاموش کردن آنها را انتخاب میکنند در شعله نابسامانیهای انباشته خواهند سوخت.
چه نازیباست که انواع مناسک حسینی را ترویج میکنند و راضی به تعطیلی مقطعی عزاداری های جمعی در زمان بحرانی شدن کرونا نمی‌شوند اما با اخوندی که به دستور اباعبدالله (ع) حکام را نهی از منکر کرده برخورد می‌کنند.

سخن امام حسین(ع) در امر به معروف و نهی از منکر خصوصا خطاب به علماء چنین است:

"ای مردم از آنچه خدا به آن اولیای خود را پند داده پند گیرید، مانند بدگویی او از دانشمندان یهود آنجا که می‌فرماید: «چرا دانشمندان الهی، آنان را از گفتار گناهشان باز نمی‌دارند؟» و می‌فرماید: «از میان بنی‌اسرائیل آنان که کفر ورزیدند لعن شدند» تا می‌فرماید: «چه بد بود آنچه می‌کردند.»
و بدین سان خداوند آنان را نکوهش کرد، چون آنان از ستمگر میان خود کارهای زشت و فساد می دیدند و نهیشان نمی‌کردند به طمع آنچه از آنها به ایشان می‌رسید و بدان دلبستند و از بیم آنچه از آن بیم می‌دادند و ترسیدند ونهی از منکر نکردند، با اینکه خدا می‌فرماید:
از مردم نترسید و از من بترسید ... (تحف العقول، سخنان امام حسین)

امام حسین علیه السلام در این سخنان ارزشمند که به روشن ساختن مرز بین علماء سوء و عالمان ربانی پرداخته نقض عهد الهی و تحریف دین را که علماء دنیاطلب مرتکب شدند از اقسام کفر تلقی نموده و وظیفه علما را علی‌رغم دشواری‌های فریضه امر به معروف، گوشزد می‌نماید.

جالب آن است که از مهمترین ادله روایی که ایت الله خمینی بدان تمسک جستند برای اثبات ولایت فقیه، قسمتهایی از همین روایت است که باز به مذمت علمائی که ترک امر به معروف می‌کنند پرداخته و جایگاه واقعی علما را اگر متفرق نمی‌شدند و حکام را امر به معروف می‌نمودند گوشزد می‌نمایند:

"این برای آن است که زمام امور و گذرگاه احکام به دست عالمان به خداست که بر حلال و حرام خدا امین‌اند و از شما این منزلت را ربودند و آن از شما ربوده نشد مگر به واسطهٔ تفرّق شما از حقّ و اختلاف شما در سنت پیامبر (ص) با اینکه دلیل روشن بر آن داشتید. و اگر بر آزارها شکیبا بودید و در راه خدا هزینه‌ها (و تعهدها) را تحمل می‌کردید، زمام امور خدا بدست شما در می‌آمد و از جانب شما به جریان می‌افتاد و به شما بر می‌گشت.... (همان ماخذ)

شهاب الدین حائری شیرازی

@hamidhossaini