راز دینداری بعضی از مدّعیان

ابن أبی‌الحدید معتزلی از امام علی (علیه السلام) چنین نقل می‌کند:

عرب کار محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را خوش نمی‌داشت و به فضل و موقعیتی که خدا به او عطا کرده بود حسادت می‌ورزید تا جایی که به همسر او تهمت زدند و با آن همه احسانی که به آنها کرده بود و منّتی که بر آنها داشت، ناقه‌اش را رماندند و تا زنده بود تلاش کردند پس از رحلتش قدرت به دست اهل‌بیت او نیفتد.
و اگر قریش نام او را وسیله‌ای برای ریاست و نردبانی برای عزّت و فرمانروایی قرار نداده نبود، حتی یک روز هم پس از رحلتش خدا را نمی‌پرستیدند و دوباره به همان پستی‌ها و شرایط اسف‌بار قبل باز می‌گشتند.
اما خدا درهای فتوحات را بر آنها گشود و پس از فقر به ثروت و پس از سختی و گرسنگی به اموال فراوان رسیدند. حالا اسلامی که زشت می‌پنداشتند در چشمشان زیبا شد و دینی که در دل بسیاری از آنها متزلزل بود استوار گشت ...

شرح نهج البلاغه، جلد ۲۰، صفحه ۲۹۸.

@hamidhossaini