هدایت در قرآن ـ جلسهٔ دوم

آنچه در این جلسه با استناد به آیات متعدد قرآن بیان شد را می‌توان در این چند بند خلاصه کرد:

بررسی کاربردهای مادهٔ هدایت در قرآن نشان می‌دهد ترجمهٔ آن به «راهنمایی» صحیح نیست و در تمامی آیات به معنی «راهبری» به‌کار رفته است.

برای درک معنای هدایت باید مقصد راهبری خداوند را شناخت و برای این منظور باید بدانیم که خداوند هدفش از خلقت را رساندن فیض و رحمت اعلام کرده است.

خداوند رحمتی عام دارد که بر اساس آن، همهٔ مخلوقاتش را با هدایتی عام به مقاصدشان می‌رساند و رحمتی خاص دارد که انسان‌های اهل انتخاب درست را با هدایتی خاص به بالاترین درجات ممکن در هستی راهبری می‌کند.

این مقصد عالی که قرآن کریم در همهٔ آیاتش تبیین و تحقق آن را پیگیری می‌کند از جنس معرفت، نور و آرامش است.

@hamidhossaini