واقعاً هیچ چاره‌ای نیست؟
امسال هم چون بسیاری از سال‌ها در اعلام عید فطر اختلاف شد و این موضوع ذهن بخشی از جامعه را با پرسش و ابهام مواجه ساخت.
اینکه این اختلاف‌‌ها در تفاوت مبانی علمی ریشه دارد و به مسائل سیاسی و شخصی و مانند آن ربط پیدا نمی‌‌کند روشن است. چرا که در تقوا و تدین عالمان بزرگ شیعه تردیدی نداریم.
در اینکه اختلاف نظر علمی کاملاً طبیعی است و در تمامی رشته‌ها و میان متخصصان علوم گوناگون، برداشت‌ها و نسخه‌های متضاد وجود دارد نیز حرفی نیست.
به هر حال یک عالم از متون دینی این‌گونه برداشت می‌کند که دیده شدن ماه با چشم مسلح یا دیده شدنش در مناطق دیگر برای اثبات عید کافی است و متخصصی دیگر چنین برداشتی ندارد و به هیچ‌یک نمی‌توان ایراد گرفت که چرا این‌گونه می‌فهمی.
ولی آیا نمی‌توان چاره‌ای برای نزدیک‌تر شدن دیدگاه‌ها و کمتر شدن اختلافات، دست‌کم در چنین موضوعاتی که جنبهٔ اجتماعی دارد، یافت تا حیرت و زحمت و تعجب مردم، کمتر شود؟
حتی اگر دربارهٔ ایدهٔ تشکیل شورای فقهی و بهره‌گیری از ساز و کاری تجربه‌شده، اما و اگرهایی وجود داشته باشد، آیا درخواست تشکیل جلساتی برای گفتگوی علمی میان مراجع محترم تقلید یا نمایندگان و شاگردانشان و گزارش نتایج و دستاوردهای آن به حوزه‌های علمیه توقع نابه‌جایی است؟
اقداماتی از این دست، حتی اگر فتوایی را تغییر ندهد، گذشته از رونق بخشیدن به مباحث علمی و ارتقای سطح فکر و دانش جامعه، بی‌مبنا نبودن احکام و فرایند تخصصی استنباط حکم شرعی را برای عموم مردم روشن‌تر خواهد ساخت.
@hamidhossaini
امسال هم چون بسیاری از سال‌ها در اعلام عید فطر اختلاف شد و این موضوع ذهن بخشی از جامعه را با پرسش و ابهام مواجه ساخت.
اینکه این اختلاف‌‌ها در تفاوت مبانی علمی ریشه دارد و به مسائل سیاسی و شخصی و مانند آن ربط پیدا نمی‌‌کند روشن است. چرا که در تقوا و تدین عالمان بزرگ شیعه تردیدی نداریم.
در اینکه اختلاف نظر علمی کاملاً طبیعی است و در تمامی رشته‌ها و میان متخصصان علوم گوناگون، برداشت‌ها و نسخه‌های متضاد وجود دارد نیز حرفی نیست.
به هر حال یک عالم از متون دینی این‌گونه برداشت می‌کند که دیده شدن ماه با چشم مسلح یا دیده شدنش در مناطق دیگر برای اثبات عید کافی است و متخصصی دیگر چنین برداشتی ندارد و به هیچ‌یک نمی‌توان ایراد گرفت که چرا این‌گونه می‌فهمی.
ولی آیا نمی‌توان چاره‌ای برای نزدیک‌تر شدن دیدگاه‌ها و کمتر شدن اختلافات، دست‌کم در چنین موضوعاتی که جنبهٔ اجتماعی دارد، یافت تا حیرت و زحمت و تعجب مردم، کمتر شود؟
حتی اگر دربارهٔ ایدهٔ تشکیل شورای فقهی و بهره‌گیری از ساز و کاری تجربه‌شده، اما و اگرهایی وجود داشته باشد، آیا درخواست تشکیل جلساتی برای گفتگوی علمی میان مراجع محترم تقلید یا نمایندگان و شاگردانشان و گزارش نتایج و دستاوردهای آن به حوزه‌های علمیه توقع نابه‌جایی است؟
اقداماتی از این دست، حتی اگر فتوایی را تغییر ندهد، گذشته از رونق بخشیدن به مباحث علمی و ارتقای سطح فکر و دانش جامعه، بی‌مبنا نبودن احکام و فرایند تخصصی استنباط حکم شرعی را برای عموم مردم روشن‌تر خواهد ساخت.
@hamidhossaini