یادداشت‌ها#۱۴۷۹

۳٫۱ هزار بازدید
هم‌فکری برای نماز

یکی از موضوعاتی که همواره با آن مواجه‌ام و بارها در مراجعات حضوری و مجازی با من در میان گذاشته می‌شود، نگرانی و درخواست‌ مشاورهٔ خانواده‌های مذهبی دربارهٔ سستی یا بی‌اعتنایی نوجوانان نسبت به نماز است.

همه می‌دانیم که شرایط سیاسی و اجتماعی ایران، عملکرد متولیان و مدعیان دینداری، رسانه‌ها و ابزارهای ارتباطی جدید و بسیاری دیگر از مسائل، موانع فراوانی را در برابر تربیت دینی نسل جدید ایجاد کرده است. اگرچه پرداختن به این عوامل در جای خود، مهم و لازم به‌نظر می‌رسد، اما آنچه کمتر به آن پرداخته می‌شود این است که در شرایط موجود و با توجه به واقعیت‌های گریزناپذیر دوران، چگونه می‌توان در محیط خانه، مدرسه و دانشگاه، این آسیب‌ها را کاهش داد و به انتخاب درست نوجوانان در زمینهٔ دینداری کمک کرد؟

باز هم تأکید می‌کنم در اینجا در پی بررسی عوامل این آسیب نیستم و به کسانی که دغدغه‌ای دربارهٔ مذهبی بودن فرزندانشان ندارند هم کاری ندارم؛ اما مشتاقم از دیدگاه شما در زمینهٔ راه‌های مراقبت از تعهد دینی نسل جدید و روش‌های علاقمند کردن آنها به اموری چون نماز بهره‌مند شوم.

لطفاً در بخش نظرات یا در گروه تبادل نظر از تجربه‌های موفقی که در این زمینه سراغ دارید و راه‌کارهایی در این‌باره می‌شناسید بنویسید تا با کمک شما به جمع‌بندی مفیدی از بحث برسیم و نتیجه را در اختیار کسانی که با این مشکل مواجه‌اند قرار دهیم.

@hamidhossaini
مشاهده در Telegram

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».