بار خدایا! تو خود، یاران خویش را آشناتر همدمی! و هم در پشتیبانی آنان که بر تو تکیه دارند؛ آماده ترین! در سویدای جان شان؛ حاضری، از اسرار وجودشان؛ آگاه و بر دیده هاشان؛ دانایی!

قلب هاشان؛ برای تو می تپد و اگر تنهایی به هراس شان افکند؛ با یاد تو آرامش یابند و از هر سوی اگر بلا بر سرشان بارد؛ به آستان تو پناه آرند،

که می دانند رشته ی تمامی کارها در دستان توانمند تو و رویه ی همه ی امور به خواست و اراده ی لایتغیر تو است.

نهج‌البلاغه - خطبه 218
@nahjolbalaghe_cloop