یادداشت‌ها#۱۰۰۲

۷٫۵ هزار بازدید
امان از تعصب و حزب‌بازی

تأسف‌بارتر از نامهٔ آمرانه به مرجعی عالی‌قدر، توجیه‌ و دفاع طرفداران متعصبی است که معیاری جز شخص و جناح ندارند.

یک بار گفتند: نامه‌ای است مانند دیگر مکاتبات علما، در حالی که چنین فرمان بی‌ادبانه‌ای میان عالمان حوزه بی‌سابقه است.
بار دیگر گفتند: موضوعی درون‌حوزوی است و به دیگران ربطی ندارد، ولی برای سرگشاده بودن نامه توضیحی نداشتند.
باز گفتند: چرا مخالفان مرجعیت دلسوز مراجع شده‌اند، در حالی که بیشترین اعتراض از علما و حوزه‌ها شنیده شد.
اکنون می‌گویند: آن ملاقات، توطئه و غیرمنتظره بوده است. بر فرض که چنین باشد، آن نامه توجیه می‌شود؟!

آیا به هر قیمتی باید از جناح و حزب خود حمایت کرد و در هیچ شرایطی حاضر به پذیرش اشتباه و عذرخواهی نشد؟

@hamidhossaini
مشاهده در Telegram

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».